3,50 Cinema

Gister sinds lange tijd weer eens naar de bioscoop geweest. De laatste keer dat ik in de cinecitta was, was geloof ik met "Good bye Lenin". Dus dat is al wel even terug... Gister op stap geweest met de mannen van het huis. Daar had ik wel even behoefte aan zeg maar. We zijn geweest naar de film Cache van de Franse regisseur Michael Haneke met een bijrol van Maurice Bénichou, beter bekend als Dominique Bretodeau, de man van het doosje uit Amelie Poulain. Ik moet zeggen, het was een film voor de echte cineasten onder ons. Een thriller over een televisie prenstator die videobanden krijgt thuisgestuurd waarop zijn eigen huis te zien is. Mooi, spannend concept. Het geheel was mooi gefilmt, met bijzondere camera standpunten. Er was geen filmmuziek, het enige geluid waren de dialogen of de omgevingsgeluiden. Eigenlijk was alles erg goed aan de film, behalve het script. En daar valt of staat de film bij. Zoals ik al dacht, heeft deze langdradige film natuurlijk diepere betekenissen en bla bla bla....een film voor de echte cineast zoals ik al zei.

Art Me

Leuk speelgoed zo'n digitale spiegelreflex. Kan je tenminste foto's blijven maken, van dingen, mensen en natuurlijk van jezelf. En weetje wat daarna erg handig is? Photoshop. Ik ben nog wel een leek op dat gebied, maar ik doe m'n best en het resultaat mag er best wezen al zeg ik het zelf.

Geheim

Jaja...over pak em beet 3 maanden is het dan zover, dan zijn Elwin en ik alweer 2 jaar bij elkaar. Wie had ooit gedacht dat, ik, Marieke, dat zou kunnen volhouden. Het scheelt een hoop dat we naast geliefden ook nog eens erg goeie maatjes zijn. In juni wordt de meneer ook 26. Dus een hele feestmaand. Daarom ben ik een weekendje weg aan het plannen. Ik zeg op mijn blog natuurlijk niet waarheen, want dat zou wel veradelijk zijn. Alleen mijn weekendje weg brengt nogal wat zorgen met zich mee. Als ik je persoonlijk zeg waarom, dan zeg je waarschijnlijk : Ooooh!!! Dus...

Grote Schoonmaak

Ondanks dat het buiten nog vriest, is het toch een prachtige dag. Een dag om terecht lente kriebels van te krijgen en dus al vroeg te beginnen aan de "Grote Schoonmaak". En omdat ik mijn minor op school heb laten vallen heb ik ineens zeeen van tijd. Niet dat ik daar zo blij mee ben, want ik doe liever iets nuttigs. En vandaag was dat dus mijn hele huis om keren voor een Grote Beurt. Jemig! Ik had geen idee dat mijn kamer in de tussentijd zo vreselijk stoffig was geworden, geen wonder dat Rozijntje zo af en toe niest. Dat arme beestje... Maar ja, na een dag hard werken ben ik dus nu klaar om 16.30. Eigenlijk moet ik nog even een krat wegbrengen, een tas wegbrengen en ik heb al de hele week zin in bloemen om mijn stulpje op te vrolijken. Maar het liefste zou ik even onderuit willen zitten met een van mijn roomies, zij het dat ik dus al de hele dag alleen thuis ben.

Wieder zu hause

Na een lange zit in de auto met menig sneeuwval bij Munchen ben ik dan tocj eindelijk thuis gekomen van een heerlijk weekje wintersport in het prachtige St.Christana. Een pitoresque dorpje in de Vallei van de Gardena in Zuid-Tirol, Noord Italie. Een ideale week, met 's avonds sneeuw, en overdag een heerlijk zonnetje. Eigenlijk het perfecte wintersport gebied. Met de lange afdalingen als in Frankrijk, maar de gezellige stubes uit Oostenrijk. En nu...nu moeten we weer het gewone leven oppakken. In ons koude, platte kikkerlandje.