Quote Anyway the wind blows

Felix: Ge moet van de bollen blijven Fre. Dat maakt moosh van uw hersens Benny: Gij pakt toch ook pillen? Felix: Ik...ik rook af en toe mijn jointje...da ist Fre: Da maakt pas moosh van uw hersens! Benny: Ik pak dus geen pillen, rook geen jointjes...alcohol da maakt pas moosh van uw hersens! Fiona: Ik pak geen drugs en geen alcohol Felix: Da maakt pas moosh van uw hersens! Sharon: Wa is da eigenlijk "moosh" ? Felix: Moraal vant verhaal....blijf thuis

Paris a automne 2006

Is het alweer bijna een week geleden dat ik samen met Marco, onze enige echte Parijs kenner, naar Parijs ben geweest. Jemig de pemig, wat gaat zo'n herfstvakantie dan weer snel voorbij, als ik er zo over nadenk. Het heeft allemaal een beetje op zich laten wachten, maar uiteindelijk is het dan zover. Zaterdag 14 otober hadden we de Thalys in Antwerpen-Berchem en na 1 liter wijn in de trein kwamen wij lichtelijk aangeschoten aan op Paris-nord, waar wij vervolgens ons zuip festijn voortgezet hebben in ons knusse hostel. De volgende dag zijn we ondanks een zwaar hoofd toch op tijd uit ons nestje weten te stappen om op weg te gaan naar Pere Lachaise. Het kerkhof met alle beroemde mensen. De rest van de dag hebben we een beetje rondgewandelt, gelachen om een straatartiest onder het genot van een te groot broodje en uiteindelijk hebben we onze benen ten ruste gelegd in de Tuileries. 's Avonds hebben we ons zelf lekker verwend bij tapas bar les Pietons. Maandag was het het mooiste weer van alle dagen en we hebben dan ook weinig gebruik gemaakt van de metro, ondanks dat we een 3 dagen kaart hadden gekocht.(Dan moet ik die natuurlijk niet meteen dezelfde dag nog kwijt raken). Marcootje heeft zichzelf nog even verlekkerd in de Fnac aan de Champs Elysees en daarna hebben we in ons hosteltje ons eigen potje gekookt. Dinsdag ben ik met de Hasselblad van school op pad gegaan. Wederom weer terug naar Pere Lachaise en een aantal mooie Amelie plekjes bezocht. In Jardin du Luxembourg hebben wij ons het meest vermaakt, met al die rielekste en schakende mensen. Het was fotografisch gezien een vruchtbare week en ik denk dat we van al onze foto's een mooie selectie hebben kunnen maken. Marcootje heeft al bijna genoeg van al zijn Parijs jaren bij elkaar om een mooi boek van te maken, ik daarintegen ben nog lang niet zover. Op http://mariekevisuals.blogspot.com kun je enkele foto's bewonderen van Parijs.

Musical food in the belly

De trend begon een maand geleden, toen Jeroentje hier zijn verjaardag vierden. Hij kreeg zowaar weer een cd kado van een van de vriendjes van Jack Johnson. En waar Donovan Frankenreiter, G Love en Jack toch het poppyachtige geluidje gemeen hebben, gaat Xavier Rudd aan de haal met heel ander soort melodien en instrumentale kunsten. Xavier Rudd...een eenmans band bestaande uit hijzelf, 3 Digaridoos,trommels en een stuk of 3 verschillende gitaren. We konden dan ook niet wachten de man een keer life te mogen aanschouwen en gister was het dan eindelijk zover in de Effenaar in Eindhoven. Met een groep van 10 mensen hebben wij daar even de dansvloer onveilig gemaakt. Als echte fans kenden we met zn allen de poetische teksten al uit ons hoofd. Xavier roelt de pan uit. Ik kan niet anders zeggen dan dat je er eigenlijk bij had moeten zijn. Ik heb niks te veel gehoord, gezien en gezegd, deze man heeft alvast geen last van zijn motoriek. Hoe hij zijn instrumenten tegelijkertijd hanteert, is of een gave of jarenlange oefening voor nodig. En buiten het feit dat meneer Xavier hele goede muziekjes kan maken, mooie teksten zingt en de boel tegelijkertijd kan is hij voor het vrouwlijke geslacht onder ons niet eens zo heel gek om life te mogen aanschouwen. Met zn surfdude kapsel, sexy ongeschoren gezichtje waar twee hele lieve pretoogjes te voorschijn komen iedere keer als het publiek zich weer van zijn beste kant laat zien. Xavier is de man en ik zou door zijn positiviteit bijna zeggen Xavier for President!

My missing

I see you sleeping only in my mind I have been away alone this season I waste so much time Thinking of when I would hold you gently And I'd look into your eyes And I would be the one to calm Your shaking When you would cry I miss you in my life...

You had your answers whitin every smile Time and time again I'd lose my chances To reconcile Even if I had my time over It would take a while To reveal all my best intentions That I let slip by I miss you in my life...

By Xavier Rudd

Vive la Fete au Rue de la Farine

Terwijl we nog met zn allen aan het nagaren zijn van gisterenavond/nacht ben ik al weer bezig om het een en ander al gelijk om mijn weblog te zetten. Een feestje ter ere van Geeskes verjaardag, Geeskes slagen en eigenlijk ook al een beetje omdat ze ons gaat verlaten in Januari voor 6 maandjes, maar ook ter ere van Jeroens verjaardag, die viert hem gewoon lekker 2x. De sushi en de tapas met Turks brood gingen als warme broodjes over de toonbank en ook bij het serveren van de good oldsnacks waren de mensen niet weg te slaan. Marco draaide er flink op los als aangewaaide huisdj, hij was eigenlijk gewoon te gast...maar ja zet er 3 laptops neer vol muziekjes, een paar goeie speakers en ander djapparatuur en het beest gaat in hem los. Ook BJ had de smaak te pakken, samen vormde zij het dj dreamteam deze avond...De keuken was gebombardeerd tot dansvloer en er is dan ook niemand geweest die niet fffies zn voetjes van de vloer heeft gehad.

Soms mis ik je nooit...

Ik zie wat ik zag Ik zeg wat ik zei Ik denk wat ik dacht Ik ben wat ik was Ik doe wat ik deed Ik vergeet wat ik vergat Eenzaamheid vergaat niet...