En zoals wel meerdere voornemens waargemaakt zijn in 2007 zo is het eindelijk is gaan naar het IFFR ook eens waar gemaakt. Al jaren zie je het op de televisie, lees je het in extra bijlages van de krant en de tvgids en nu vond ik dan toch echt eens een keer tijd om met eigen ogen het filmfesitval te mogen aanschouwen.
Samen met Steef waren we afgelopen zaterdag op de bonefooi naar Rotjeknor gecruised in de ozo hippe Renault. Natuurlijk hadden we ons een beetje ingelezen over de ins& outs van het festival en al het een en ander omcirkeld in het schema, maar dat 90% was uitverkocht daar kwamen we uiteraard pas achter toen de kassiere ons bij elke film die we opnoemde zei "ook uitverkocht". Op een gegeven moment hebben we maar gewoon de hele waslijst aan films op genoemt tot dat ze zei "ja daar zijn nog wel kaartjes voor!". Uiteindelijk hadden we kaartjes voor het korte filmprogramma "Surreal" voor de speelfilm "Mischief Night" en voor de volgende dag "Optimisti".Het dode van de tijd verliep allemaal relaxed in cafe"Sijf" met een wijtje, een kriekje en een portie bitterballen.
En toen was het alweer 17:30 en tijd voor "Surreal" een korte film programma bestaande uit de films "Careless Reef", "Guest of Honor", "You can walk to", "Le dernier cri", "Anthem" en "Daydream". De rode draad van al deze films was dat ze allemaal een beetje surrealistisch aandeden. "Le dernier cri" van Erwin Olaf had ik al een paar keer gezien op Paris Photo, een film over de schoonheids idealen in de toekomst. De uitspringer was voor mij "Guest of Honor" van Miguel Calderon. Een film over een gezin die aan het picknicken is in het bos en een ree tegen komen en besluiten het diertje mee naar huis te nemen. Het levert rare taferelen op. Na afloop was het een uur om 19:00 en onze maagjes waren weer aan het knorren om een hapje avondeten. In de buurt van het schouwburgplein ken ik 
een knusse en goedkope pizzaria waar we dan ook heen zijn gegaan.Om 21:45 begon de speelfilm "Mischief Night" in de grote zaal van de schouwburg. De zaal was helemaal uitverkocht, hadden wij daar even mooi geluk! 
"Mischief Night" is een film van Penny Woolock. Een licht grimmige film met Britse humor en dat overheerlijke cockney accent. Het speelt zich af in een multiculturele buitenwijk van Londen en vertelt het verhaal over het het underclass gezin van Tina en haar drie kids en de Pakistaanse familie Khan. Mischief Night is een bekende nacht in Engeland waarop kinderen de hele dag en nacht kattekwaad mogen uithalen. Ik hoop dat deze film nog komt te draaien in de filmhuizen, want ik kan hem echt iedereen aanraden. Rond een uur of 12 in de nacht was het tijd om weer op huis aan te gaan. Onderweg hebben we nog een kleine wandeling gemaakt over de A16 vanwege benzine gebrek, maar ook dat is allemaal soepeltjes verlopen.Omdat wij eigenlijk zaterdag al naar "Optimisti" wilde gaan en de film uitverkocht was, gingen we zondag naar 
"Optimisti" en namen we dit keer Bart en Johan mee. "Optimisti" is een film van de Servische regiseur Goran Paskaljevic. Een door en door zwarte komedie bestaande uit 5 korte films die aan de haal gaan met het ongeloofelijke optimisme van de Servische bevolking. We zien een weggelopen psychiatrisch patient die een heel dorpje postitiviteit meegeeft, een arm gezin die aan de eisen moeten voldoen van een rijkaard, een gokverslaafde zoon die het geld voor de begrafenis van zijn vader heeft verspeelt, een doorgedraaide boerenzoon en zijn vader die er hartkwalen aan over houdt en een hele bus vol gelovigen met gezondheidsproblemen op zoek naar een heilige bron.
Ik moet zeggen, ik had de film iets minder zwart verwacht, maar buiten dat zaten er veel kernen van waarheden in en ondanks dat is het op een hele rare manier best een optimistische film.
"Optimisti" en namen we dit keer Bart en Johan mee. "Optimisti" is een film van de Servische regiseur Goran Paskaljevic. Een door en door zwarte komedie bestaande uit 5 korte films die aan de haal gaan met het ongeloofelijke optimisme van de Servische bevolking. We zien een weggelopen psychiatrisch patient die een heel dorpje postitiviteit meegeeft, een arm gezin die aan de eisen moeten voldoen van een rijkaard, een gokverslaafde zoon die het geld voor de begrafenis van zijn vader heeft verspeelt, een doorgedraaide boerenzoon en zijn vader die er hartkwalen aan over houdt en een hele bus vol gelovigen met gezondheidsproblemen op zoek naar een heilige bron.
Ik moet zeggen, ik had de film iets minder zwart verwacht, maar buiten dat zaten er veel kernen van waarheden in en ondanks dat is het op een hele rare manier best een optimistische film.Niet in een notendop, maar wel in een heel verslag was dit mijn ervaring op het het filmfestival van Rotterdam. Ik kan het iedereen aanraden om er naartoe te gaan en volgend jaar ben ik weer van de partij.
