Expo

Vanaf vandaag 21 mei 2007 hangen mijn foto's van Parijs in eetcafe Langeboom in Tilburg.

Vorig jaar hebben er al eerder foto's van mij gehangen. Zwerfkatten uit Istanbul, maar dit keer heb ik besloten om een mooie selectie van mijn Parijs trips op te hangen. het viel me op dat ik over het algemeen veel mensen fotografeer die alleen zijn in zo'n grote stad. De beelden stralen daardoor een soort rust uit. De serie is mooi geworden en is dus vanaf vandaag te zien in cafe Langeboom te Tilburg.

Het zijn en het bestaan

Al mijn hele leven vraag ik mij af waarom ik hier ben, wat de zin is van het hier zijn en waarom ik "ik" ben. Op sommige vragen heb ik niet direct antwoord. Ik heb me ook afgezworen om me met zulke filosofische kwesties niet meer bezig te houden, het draait vaak uiteindelijk toch uit op een hoofd vol met complot theorien. Maar de vraag waarom ik "ik" ben is voor mij nog steeds een erg boeiend onderwerp. Ik ben gevormd door mijn familie, door mensen van buiten af en eigenlijk ook door wie ik zelf wil zijn. Ik ben gevormd door het verleden, het heden en door wat ik in de toekomst wil bereiken. Maar wie ben ik nou eigenlijk echt? Ik droom, ik droom dat ik in een wereld leef vol met fanatasien en sprookfiguuurtjes. Ik heb beelden over hoe het zal moeten verlopen en hoe het zal moeten vergaan. Ik heb zoveel hopen en verwachtingen dat ik mezelf verlies in mijn mooie droomwereldje. Mijn droomwereldje is een illusie, de realiteit brengt me vaak weer tot de grond. Niet met beiden benen, maar gewoon ik kan de grond zien. Ik zal nooit met beiden benen op de grond staan, dat gaat niet, dat past mij niet. Mensen van buitenaf, vrienden, kennissen, familie of gewoon de "andere mens" in het algemeen zullen soms wel moeite hebben met wie ik ben en ze zullen lang niet allemaal begrijpen dat dromen een manier is om de werkelijkheid te ontvluchten. Gelukkig kan ik zeggen dat de meeste mensen die mij kennen en mij denken te weten er niet zo heel veel problemen mee hebben met name omdat zij ook een dromer zijn op hun eigen manier. En voor de mensen die het allemaal niet snappen, die het allemaal erg vreemd en gek vinden dat een meisje zo kan zijn: Misschien moet je het eens proberen. Gewoon eens lekker dagdromen en bedenken hoe het zal zijn, hoe jij het wilt en hoe het zal verlopen. *BOEM* daar is de werkelijkheid, maar dat maakt niet uit. Tenslotte zal die werkelijkheid er altijd zijn en een droom hier en daar maakt de boel een stuk minder saai.