Vanaf vandaag weet ik het zeker...ik blijf alleen, vrijwillig. Ik hoef geen man meer.
Mij gaat het erom dat ik gelukkig ben. Ik alleen ik. Ik met mezelf en mijn omgeving waar in ik leef. En of daar iemand bij hoort dat zien we dan wel weer. Voor nu ben ik gewoon even belangrijker dan dat hele gezeik met de liefde. Laat mij maar gewoon even alleen zijn en dromen en werken aan wat formelere zaken. Zo is het goed en niet meer dan dat...
Tuesday, June 26, 2007
ik en ik alleen
Vanaf vandaag weet ik het zeker...ik blijf alleen, vrijwillig. Ik hoef geen man meer.
Mij gaat het erom dat ik gelukkig ben. Ik alleen ik. Ik met mezelf en mijn omgeving waar in ik leef. En of daar iemand bij hoort dat zien we dan wel weer. Voor nu ben ik gewoon even belangrijker dan dat hele gezeik met de liefde. Laat mij maar gewoon even alleen zijn en dromen en werken aan wat formelere zaken. Zo is het goed en niet meer dan dat...
Friday, June 08, 2007
Sur le pont d'Avignon
En na al dat geros in het bos zijn Marcootje en ik doorgetrokken naar het zuiden van La France; Avignon. Wat een mooie stad, vol hippe mensen en sfeervolle straatjes. Daar hebben we werkelijk helemaal niets gedaan. Nou ja bijna niets, rose gedronken, pastis gedronken, uitgeslapen, aan de Rohne gelegen, rond gestiefelt in Avignon, St.Remy,Les Beaux en Orange en als klap op de vuurpijl flink genoten van de overheerlijke tapas bij Tapalocas. Waar vooral Marco kind aan huis is. Naderhand kregen we allebei last van ontwenningsverschijnselen en stuiptrekkingen, want de rest van het jaar zonder die heerlijke Tapas, dat is echt afkicken! Kortom het was een super vakantie en Marco is een prima reismaatje.
Voor mijn NIKON foto's moet je nog even wachten, want die wil ik eerst even selecteren en mooier maken.
1. Onze camping spot
2. WIFI in Tapalocas
3. Nachtshot Avignon
4. Marco bevuilt de Rhone
5. Marco laad zijn phone en laptop op
6. De laatste lege bakjes bij Tapalocas
Verdun 2007
En ook ik moest er een keer aan geloven. Na alle spannende verhalen en avonturen van Marco, Maarten en Stefan besloot ook ik eens een keertje van dichtbij mee te maken wat "Verdun" nu precies is. Ik wilde weleens zien of er echt allemaal munitie in het bos ligt en hoe donker de forten zijn. En ik kan je wel vertellen, het was spannend. Soms iets te spannend voor mijn doen. In een ford kreeg ik het toch lichtelijk benauwd en heb braaf buiten de wacht gehouden. Maar desalniettemin, als ik er zo op terug kijk heeft ook de boskoorts op mij toegeslagen. Ik wil weer mee volgende keer. Alleen tref ik dan betere maatregelen, zoals goede schoenen, warmere kleren en een overwinning van mijn tunneltjes angst.
Het was erg gezellig met iedereen, een hele toffe groep mensen. Ik heb me uitstekend vermaakt en count me in the next time. Ik hou stiekem toch wel een beetje van struinen door het bos.
Meer foto's zijn te zien op : http://meesemees.hyves.nl
Meer foto's zijn te zien op : http://meesemees.hyves.nl
Subscribe to:
Posts (Atom)

