druk druk druk

Ik ben mijn blogje een beetje aan het verwaarlozen, stond er in den beginnen iedere week iets nieuws op id het nu terug gelopen naar nog niet eens een keer per maand. Sorry lieve leesbuiskinderen, ik kan er niks aan doen, ik heb het niet onder controle. Het laaste jaar van mijn school is aangebroken en dat betekent brainstormen naar ideeen, dingen regelen voor fotoshoots, als een studiebol in de bieb aan mijn scriptie werken en daar gaat nog wel het meeste tijd in zitten. En als klap op de vuurpijl wordt er ook door mij verwacht dat ik natuurlijk ook in deze drukke dagen nog steeds een trouwe, gezellige, niet vermoeide en saaie vriendin ben voor al mijn lieftallige homeboys & girlz. En dan bekruipt mij ook steeds meer het gevoel dat ik er even tussenuit wil, niet naar Schiermonnikoog( been there, done that), maar gewoon naar Parijs ofzo. Daar eens een nieuwe bekende gaan opzoeken en een beetje wegdwalen door de straten. Gewoon fff lekker niks, zoals mijn roomies dat zo mooi verwoorden.

En wat hebben we het naar ons zin

Daar stond ik dan met mijn bek vol tanden, niet wetende wat ik daarop moest gaan zeggen. Na een heel verhaal opgehangen te hebben, liep ik nogal beteuterd naar mijn kamer toe. Ik kan niet liegen, ik kan het niet...na enkele minuten drong het tot me door. Eerlijkheid duurt het langst. Ik kan hier verder weinig meer aan doen, behalve het zeggen wat ik te zeggen had, maar dat heb ik geweten ook. Het bulderde in de keuken het raasde, het stormde het huis is te klein geworden. Na enkele dagen van terreur heb ik nog steeds niet helemaal het gevoel dat dit ooit nog recht gezet kan worden. Ik zit op mijn kamertje een beetje te mijmeren, ik staar eens naar buiten en hoor de meeuwen in de lucht. Als ik mijn ogen sluit lijkt het eventjes alsof ik op het strand bivakkeer. Mijn hoofd zit vol, mijn kop doet pijn. Er zitten krakers in. Als ik er binnen 24 uur niks aan doe, dan mogen ze blijven. Ik denk dat ik mijn hoofd maar in laat schrijven bij stichting Camelot. Mijn hart zegt het een, maar denkt het ander. Ik ben in tweestrijd met mijzelf. Ik ben koppig. Ik ben eigenwijs. Het zal mij benieuwe welk staartje er aan dit verhaal vast zit.